Abbildungen der Seite
PDF
EPUB

the persons of the wicked cease to subsist and suffer them: and that the just after their resurrection and absolution shall as the blessed of the Father obtain the inheritance, and as the servants of God enter into their Master's joy, freed from all possibility of death, sin, and sorrow, filled with all conceivable and inconceivable fulness of happiness, confirmed in an absolute security of an eternal enjoyment, and so they shall continue with God and with the Lamb for evermore. And thus I believe THE LIFE EVERLASTING.

[ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors][merged small][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

APPENDIX.

SYMBOLUM S. IRENÆI.

Ex 1. i. c. 10. adv. Hæres. Η μεν γαρ 'Εκκλησία, καίπερ καθ' όλης της οικουμένης έως περάτων της γής διεσπαρμένη, παρά τε των αποστόλων και των εκείνων μαθητών προσλαβούσα την Εις ένα θεόν, Πατέρα παντοκράτορα, τον πεποιηκότα τον ουρανόν και την γήν και τας θαλάσσας και πάντα τα εν αυτοίς πίστιν. Και εις ένα Χριστόν Ιησούν, τον Yίον του θεού, τον σαρκωθέντα υπέρ της ημετέρας σωτηρίας. Και εις Πνεύμα "Αγιον, το δια των προφητών κεκηρυχος τας οικονομίας, και τας ελεύσεις, και την εκ παρθένου γέννησιν, και το πάθος, και την έγερσιν εκ νεκρών, και την ένσαρκον εις τους ουρανούς ανάληψιν του ηγαπημένου Χριστού Ιησού του Κυρίου ημών, και την εκ των ουρανών έν τη δόξη του Πατρός παρουσίας αυτού, επί το ανακεφαλαιώσασθαι τα πάντα, και αναστήσαι πάσαν σάρκα πάσης ανθρωπότητος, ίνα Χριστώ Ιησού τω Κυρίω ημών, και θεώ, και Σωτήρι, και Βασιλεί, κατά την ευδοκίαν του Πατρός του αοράτου, παν γόνυ κάμψη επουρανίων και επιγείων και καταχθονίων, και πάσα γλώσσα εξομολογήσεται αυτή, και κρίσιν δικαίαν εν τοις πάσι ποιήσηται τα μεν πνευματικά της πονηρίας, και αγγέλους παραβεβηκότας και εν αποστασία γεγονότας, και τους ασεβείς και αδίκους και ανόμους και βλασφήμους των ανθρώπων, εις το αιώνιον το πυρ πέμψη' τοίς δε δικαίοις και οσίοις και τας εντολάς αυτού τετηρηκόσι και εν τη αγάπη αυτού διαμεμενηκόσι, τοις μεν απ' αρχής, τοις δε εκ μετανοίας, ζωήν χαρισάμενος, αφθαρσίαν δωρήσηται, και δόξαν αιωνίαν περιποιήση.

SYMBOLA TERTULLIANI.

Er lib. de Virg. veland. c. 1. Regula quidem fidei una omnino est, sola immobilis et irreformabilis, credendi scilicet,

In unicum Deum omnipotentem, mundi conditorem : Et Filium ejus Jesum Christum, natum ex Virgine Maria, crucifixum sub Pontio Pilato, tertia die resuscitatum a mortuis, receptum in coelis, sedentem nunc ad dexteram Patris, venturum judicare vivos et mortuos, per carnis etiam resurrectionem. .

Ex lib. de Præscript. adv. Haretic. c. 13. Regala est autem fidei, ut jam hinc quid credamus profiteamur, illa scilicet qua creditur,

Unum omnino Deum esse, nec alium præter mundi conditorem, qui universa de nibilo produxerit, per Verbum suum primo omnium emissum: Id Verbum Filium

ejus appellatum, in nomine Dei varie visum Patriarchis, in Prophetis semper auditum, postremo delatum ex Spiritu Dei Patris et virtute in Virginem Mariam, carnem factum in utero ejus, et ex ea natum hominem et esse Jesum Christum ; exinde prædicasse novam legem et novam promissionem regni coelorum, virtutes fecisse ; fixum cruci; tertia die resurrexisse; in coelos ereptum sedere ad dexteram Patris; misisse vicariam vim Spiritus Sancti qui credentes agat; venturum cum claritate, ad sumendos sanctos in vitæ æternæ et promissorum cælestium fructum, et ad profanos judicandos igni perpetuo, facta utriusque partis resuscitatione cum carnis resurrectione.

Ex lib. adv. Prazean, c. 2. Nos et semper, et nunc magis ut instructiores per Paracletum deductorem sc. omnis veritatis,

Unicum quidem Deum credimus : Sub hac tamen dispensatione, quam olkovoulav dicimus, ut unici Dei sit et Filius Sermo ipsius, qui ex ipso processerit, per quem omnia facta sunt, et sine quo factum est nihil; hunc missum a Patre in Virginem, et ex ea natum hominem et Deum, filium hominis et Filium Dei, et cognominatum Jesum Christum; hunc passum, hunc mortuum et sepultum secundum Scripturas, et resuscitatum a Patre, et in coelos resumptum, sedere ad dexteram Patris, venturum judicare vivos et mortuos; qui exinde miserit secundum promissionem suam a Patre Spiritum Sanctum Paracletum, sanctificatorem fidei eorum, qui credunt in Patrem et Filium et Spiritum Sanctum.

SYMBOLUM ORIGENIS.

Ex Proæm. Op. nepi dpxwv, interprete Rufino. Species vero eorum, quæ per prædicationem apostolicam manifeste traduntur, istæ sunt:

Primo, quod unus Deus est, qui omnia creavit atque composuit, quique ex nullis fecit esse universa, Deus a prima creatura et conditione mundi omnium justorum, Deus Adam, Abel, Seth, Enos, Enoch, Noe, Sem, Abraham, Isaac, Jacob, xii. Patriarcharum, Moysis, et Prophetarum: Et quod hic Deus in novissimis diebus, sicut per prophetas suos ante promiserat, misit Dominum nostrum Jesum Christum, primo quidem vocaturum Israel, secundo vero Gentes post perfidiam populi Israel, Hic Deus justus et bonus, Pater Domini nostri Jesu Christi, legem et prophetas et evangelia ipse dedit, qui et apostolorum Deus est et veteris et novi Testamenti. Tum deinde quia Jesus Christus ipse qui venit, ante omnem

creaturam natus ex Patre est. Qui, cum in omnium conditione Patri ministrasset (per ipsum enim omnia facta sunt), novissimis temporibus seipsum exinaniens homo factus est; incarnatus est cum Deus esset, et homo mansit quod Deus erat. Corpus assumpsit nostro corpori simile, eo solo differens quod natum ex Virgine de Spiritu Sancto est. Et quoniam hic Jesus Christus natus et passus est in veritate et non per imaginem, communi hac morte vere mortuus est: vere enim a mortuis resurrexit, et post resurrectionem conversatus cum discipulis suis assumptus est. Tum deinde honore ac dignitate Patri ac Filio sociatum tradiderunt Spiritum Sanctum. In hoc non jam manifeste discernitur, utrum natus an innatus. Sed inquirenda jam ista pro viribus sunt de sacra Scriptura et sagaci perquisitione investiganda. Sane quod iste Spiritus Sanctus unumquemque sanctorum vel prophetarum vel apostolorum inspiravit, et non alius spiritus in veteribus, aliud vero in his qui in adventu Christi inspirati sunt, manifestissime in ecclesiis prædicatur. Post hæc jam quod anima substantiam vitamque habens propriam, cum ex hoc mundo discesserit, et pro suis meritis dispensabit, sive vitæ æternæ ac beatitudinis hæreditate potitura, si hoc ei sua gesta præstiterint; sive igne æterno ac suppliciis mancipanda, si in hoc eam scelerum culpa detorserit: sed et quia erit tempus resurrectionis mortuorum, cum corpus hoc, quod in corruptione seminatur surget in incorruptione; et quod seminatur in ignominia, surget in gloria. Est et illud definitum in ecclesiastica prædicatione, omnem animam rationabilem esse liberi arbitrii : &c.

SYMBOLUM FÍDEI NICÆNUM.

Ex Concil. Gen., ed. Binii.

Promulgated by the First General Council, held under Sylvester at

Nicæa in Bithynia, A. D. 325, attended by 318 Bishops. Πιστεύομεν εις ένα θεόν, Πατέρα παντοκράτορα, πάντων ορατων τε και αοράτων ποιητήν. Και εις ένα Κύριον Ιησούν Χριστόν, τον Υιόν του θεού, γεννηθέντα εκ του Πατρός μονογενή, τουτέστιν, έκ της ουσίας του Πατρός Θεόν εκ θεού, φως εκ φωτός, θεόν αληθινόν εκ θεου αληθινού γεννηθέντα, ου ποιηθέντα ομοούσιον τω Πατρί δι' ού τα πάντα έγένετο, τά τε εν τω ουρανό και τα επί της γης τον δι' ημάς τους ανθρώπους και διά την ημετέραν σωτηρίαν κατελθόντα, και σαρκωθέντα, και ενανθρωπήσαντα παθόντα, και αναστάντα τη τρίτη ημέρα, και ανελθόντα εις τους ουρανούς 2 και έρχόμενον πάλιν κρίναι ζωντας και νεκρούς. Και εις το Πνεύμα το "Αγιον. Τους δε λέγοντας, ήν ποτέ ότε ουκ ήν, και πριν γεννη

1εν τη γη. Socrat. Ηist. Eccles. 1. i. c. 8.

2 Deest kai. Ibid. 3 ή ουκ ήν πριν γεννηθήναι, ή έξ. Ιbid.

« ZurückWeiter »